ΨΥΧΟΛΟΓΙΑ

Η ΙΣΤΟΡΙΑ ΜΙΑΣ ΦΟΒΙΑΣ

 

Η ΙΣΤΟΡΙΑ ΜΙΑΣ ΦΟΒΙΑΣ

H N. στάθηκε μπροστά μου και είπε με όλη την σοβαρότητα της απελπισίας της, ότι είχε καρκινοφοβία. Κοιμόταν και ξυπνούσε με τον φόβο του καρκίνου. Ήταν πεπεισμένη ότι είχε καρκίνο, πεπεισμένη ότι αν δεν τον είχε θα τον έβγαζε. Τον περίμενε, προετοιμαζόταν να τον υποδεχτεί.
Η αλήθεια είναι ότι έτρεξα στον αναλυτή μου πανικοβλημένη και πεπεισμένη ότι δεν μπορώ να την βοηθήσω. Δεν μπορούσα να ταξιδέψω στο μυαλό της και στην ψυχή της και να αντιμετωπίσω την φοβία της. Τι το ήθελα? Μου είπε να μείνω εκεί, θεραπεύτρια και να κάνω αυτό που ήξερα : να βοηθήσω.
Το έκανα και ξεκίνησε το ταξίδι στο βάθος του μυαλού ενός ανθρώπου που ζούσε μέσα στην απελπισία, μέσα στην φαντασίωση που έγινε πραγματικότητα.
Η Ν. ζούσε με τον υποτιθέμενο καρκίνο μέσα της, περιφερόταν από το κεφάλι της στο στήθος της, από το στομάχι της στο συκώτι της, από το δέρμα της στα οστά της. Καταριόμουν την ώρα και την στιγμή που η εν-συναίσθηση μου ήταν το μεγαλύτερο μου εργαλείο αλλά ταυτόχρονα ένιωθα σε βάθος την απελπισία της. Κάθε σπυράκι που έβγαζε ήταν θανατηφόρο, κάθε ενόχληση που ένιωθε ήταν ντελάλης θανάτου. Κουραζόμουν τόσο πολύ να αναλύω, να ερμηνεύω, να αντιστρέφω παράλογες γνωστικές πεποιθήσεις. Τίποτα, τίποτα, τίποτα. Εκεί βουτηγμένη στην εμμονή του καρκίνου.
Άρχισα να εκνευρίζομαι και να σκέφτομαι ότι κάνω κάτι λάθος. Και ξαναζήτησα βοήθεια από τον αναλυτή μου ( να είναι καλά ο υπέροχος μου). Και μου είπε : Με τους τοκετούς ασχολείσαι καιρός να ασχοληθείς και με τον θάνατο. Αλλά σταμάτα να σκέφτεσαι και νιώσε.
Και ένιωσα και διαλύθηκα. Ένιωσα σε κάθε ίνα της ψυχής μου την Απελπισία της, την ανάγκη της να τιμωρεί τον εαυτό της, την πίστη της ότι χρειάζεται να διακαστεί και να καταδικαστεί και την εμμονή της να συνυπάρχει με την ισοπέδωση. Γιατί φοβόμουν να νιώσω τον φόβο της? Γιατί άγγιζε δικούς φόβους, δικές μου απώλειες, δικούς μου θρήνους. Χαστούκι στα μούτρα μου, σφαλιάρα στην θεραπευτική μου πανοπλία.
Και μπήκαμε στο ταξίδι που μας οδήγησε στον Άδη. Επεξεργάστηκε άλυτες συγκρούσεις, καταπιεσμένα συναισθήματα και πολύ θυμό, οργή και μίσος. Εγώ δίπλα της με μόνο όπλο την αλήθεια και την ενσυναίσθηση μου. Υπήρξα στιγμές που νικήσαμε, στιγμές που ισοπεδωθήκαμε αλλά πάντα υπήρχε ο χρόνος που μεταμόρφωνε τον θάνατο σε ζωή, την φοβία σε κυοφορία δημιουργίας και μέσα σε όλες τις αλλαγές είμασταν μαζί. Η γενναιότητα της στην πορεία της θεραπείας θριάμβευσε και η ενδυνάμωση της ρίζωνε. Ο χρόνος θα δείξει αν το δέντρο της έχει γερές ρίζες. Αλλά και αν δεν έχει, εδώ είμαι να ξαναταξιδέψουμε και πιο κάτω από τον Άδη.

photo www.trueactivist.com

Αντιγόνη Συμεωνίδου
Ψυχολόγος-Υπαρξιακή Ψυχοθεραπεύτρια.

Σχετικά με τον Αρθρογράφο

ΑΝΤΙΓΟΝΗ ΣΥΜΕΩΝΙΔΟΥ

Γεννήθηκα και μεγάλωσα στην Θεσσαλονίκη.

Σπούδασα Ψυχολογία στο Aberdeen University, Scotland και το μεταπτυχιακό μου ήταν στην Κοινωνική και Γνωστική Ψυχολογία. Επίσης εκπαιδεύτηκα στην Υπαρξιακή Ψυχοθεραπευτική Προσέγγιση.

Επιστρέφοντας στην Ελλάδα, ξεκίνησα να διδάσκω Ψυχολογία, Συμβουλευτική και Ψυχοθεραπευτικές Προσεγγίσεις στο Mediterranean University, στην Θεσσαλονίκη.

Δίδαξα συνολικά 5 χρόνια και μετά την παραίτηση μου αφοσιώθηκα μόνο στην πρακτική της ψυχοθεραπείας στον ιδιωτικό μου χώρο.

Ζω και ιδιωτεύω στην Θεσσαλονίκη και παράλληλα αρθρογραφώ”

Προσθήκη σχολίου

Γράψτε ένα σχόλιο


CAPTCHA Image
Reload Image

Αυτός ο ιστότοπος χρησιμοποιεί το Akismet για να μειώσει τα ανεπιθύμητα σχόλια. Μάθετε πώς υφίστανται επεξεργασία τα δεδομένα των σχολίων σας.