ΠΟΙΗΣΗ

ΚΕΙΜΕΝΟ ΦΟΒΟΥ

 

ΕΝΑΣ ΦΟΒΙΣΜΕΝΟΣ ΓΕΡΟΞΕΚΟΥΤΗΣ

 Ζητούσε πίσω το φως του. Το βλέμμα. Το τόξο. Τη χαρά..

Έψαχνε το πάτημα. Το άτι. Το σπαθί. Τη σωστική λέμβο της ψυχής.

Το μαύρο αίμα. Το δηλητήριο. Ο φόβος.

 

Μίλησέ μου ένα τραγούδι. Τραγούδησέ μου ένα μίλημα.

Το άλλο μου όνομα είναι Αράχνη.

Εγώ σώζω, συντηρώ, αποτρέπω, προφυλάσσω. Εγώ κρύβω, συγκαλύπτω. Είμαι η ασπίδα και το δόρυ. Το αναπαυτικό μαξιλάρι, το εφησυχασμένο ανάκλιντρο. Εγώ η πλεκτάνη, η εξαπάτηση, η πλάνη. Γη και ύδωρ ζητώ γι’ αντάλλαγμα.

Εγώ είμαι τα τείχη της Ιεριχούς. Σαλπίζω τον θάνατο. Είμαι ο σαλτιμπάγκος του θανάτου. Το φάρμακο των ταπεινών, το χέρι των μωρών, η δύναμη των ισχυρών. Εγώ ο κυρίαρχος της γης. Εγώ ο Προκρούστης που κόβει πόδια και μιλιά. Η ξηρασία κι ο εχθρός της βροχής. Εγώ κατακαίω το δέρμα της γης.

Κοίταξε την άνυδρη γραμμή τη χαραγμένη πάνω στη σάρκα μου. Είναι η φάλαγγα των προπατόρων που έρχονται από την αυγή του αιώνα. Όλοι τους παιδιά μου. Γνήσια τέκνα εκείνης της πρώτης σκοτεινιάς. Κοίταξε πόσο μοιάζουν. Εγώ τους εξανάγκασα σ΄ αυτήν τη θυσία. Εγώ τους φόρεσα τις μάσκες με την υπόσχεση μιας πλανερής ευτυχίας.

Είμαι το αρχέγονο ποτάμι. Το παραλυτικό τσίμπημα της Μέδουσας. Είμαι τα αιώνια τείχη, ο γόρδιος δεσμός. Ο δράκος ο αδυσώπητος, ο σκοτεινός, ο αθέατος. Ένας τρομαγμένος γεροξεκούτης.

Είμαι ο φόβος και φοβάμαι τον φόβο. Τις οιμωγές των ζωντανών νεκρών. Τη δυσοσμία των προαναγγελθέντων μνημάτων. Είμαι η κοιλάδα των θρήνων. Ο κλόουν με το χαμογέλιο της θλίψης που σέρνεται στα πόδια του βουνού. Ο Άτλαντας που σηκώνει στους ώμους του τον θρήνο της γης. Είμαι παγιδευμένος στην ίδια την παγίδα μου. Ο θύτης και το θήραμα. Ένα πληγιασμένο μαύρο σύννεφο. Μια τρομερή κραυγή.

Εκλιπαρώ τον άγγελο να με λυτρώσει. Μα τόσο ψηλώνει η θλίψη. Τόσο αντρειεύονται οι αιώνες. Εγώ η σκυτάλη τους. Γυρεύω λευκό πανί. Κλαδί ελιάς.

Μίλησέ μου ένα τραγούδι. Τραγούδησέ μου μία λέξη.

Το άλλο μου όνομα είναι θάλασσα.

Είμαι η σκοτία και το φως. Γυρεύω τον ήχο. Λένε πως τα νερά στις εκβολές των ποταμών βρίσκουν την ψυχή τους.

Έλεγε

Το μαύρο αίμα. Το δηλητήριο. Ο φόβος.

Και ζητούσε πρόσωπο, νερό. Ούριο άνεμο. Φτερό.

Φωναί εξημμέναι ένιπτον τας χείρας των δια την απανταχού δυσοσμίαν.

Κι ο άγγελος εβόα:

Πλεύσε. Ου παντός πλειν εις Κόρινθον. Πριν αλέκτωρ λαλήσαι τρις απαρνησάσθω τους νεκρούς.

Και εφάνη τότε το εσπερινόν άστρο αναβλύζον όλην την ευωδία της ημέρας.

«Πρέπει να βγούμε. Να βγούμε από τα ποτάμια»

Είπε

Εγώ είμαι το σφάγιο και ο βωμός.

Εγώ το ίαμα και ο ιάτωρ.

 

Ελένη Στεφανοπούλου

 

Σχετικά με τον Αρθρογράφο

ΕΛΕΝΗ ΣΤΕΦΑΝΟΠΟΥΛΟΥ

Γεννήθηκα στην Πάτρα. Είμαι Νομικός και συγγραφέας. Έχω επίσης παρακολουθήσει το 3ετές σεμινάριο «Ψυχοενεργειακή Προσέγγιση» της «Σύνθεσις» καθώς και το ετήσιο εξειδικευμένο σεμινάριο προσέγγισης, γνώσης και επεξεργασίας του φαινομένου του φόβου.
Το 2006 συνεργάστηκα με τον σκηνοθέτη και στιχουργό Θ. Γκόνη στα κείμενα της μουσικής παράστασης «Γουσταύος Κλάους», που παρουσιάστηκε στην Πάτρα στο πλαίσιο της πολιτιστικής πρωτεύουσας της Ευρώπης.
Για δύο περίπου χρόνια από το 2009 συνεργάστηκα  με τη διαδικτυακή πύλη για τη γλώσσα Άσπρη Λέξη» ως μέλος της λεξικογραφικής ομάδας και ήμουν επίσης μέλος της συντακτικής ομάδας στο βιβλίο «Συνηθισμένες Γλωσσικές Απορίες» (2009, εκδ. Άσπρη Λέξη) της γλωσσολόγου και καθηγήτριας του Παιδαγωγικού Τμήματος Δημοτικής Εκπαίδευσης του Πανεπιστημίου Πατρών Άννας Ιορδανίδου.
Το 2011 παρουσίασα στην Αθήνα τη μελέτη μου «Πατέρας και Λόγος/Η πατρική λειτουργία στη συγκρότηση του υποκειμένου», καθώς και στην Πάτρα μαζί με τον ψυχαναλυτή και διδάκτορα πολιτικής ψυχολογίας του Παντείου Πανεπιστημίου Πάνο Παπαθεοδώρου.
Το 2012 και 2013 έλαβα μέρος στα ετήσια πανιόνια συνέδρια της Εταιρείας Κερκυραϊκών Σπουδών με ανακοινώσεις μου για το έργο του Νίκου Εγγονόπουλου και Mίλτου Σαχτούρη αντίστοιχα καθώς και στο 10ο Διεθνές Πανιόνιο Συνέδριο υπό την αιγίδα της Ακαδημίας Αθηνών (2014) για το έργο του Διονυσίου Σολωμού και του Φρειδερίκου Χέλντερλιν.
Τον Ιούλιο του 2013 παρουσίασα στα Πλατανίδια Πηλίου/Κτήμα Κοροβίνη το δοκίμιό μου «Κωνσταντίνος Καβάφης: Το σώμα που αφηγείται ή Η τριαδική διάσταση του καβαφικού έργου», στο πλαίσιο του σχετικού αφιερώματος που διοργανώνεται από τον Δήμο Βόλου.
Toν Mάρτιο του 2014 συμμετείχα στην παρουσίαση του μυθιστορήματος της Νάνσυ Δανέλη «Το μυστικό ταξίδι» στις εκδόσεις Γαβριηλίδη.
Το 2012 και 2015 έγιναν μία παράσταση μουσικής και λόγου σε μουσική σύνθεση της Τάνιας Σικελιανού καθώς και δύο ποιητικές βραδιές αντίστοιχα με κείμενα από την ανέκδοτη συλλογή μου «Μικρά Χερουβείμ», σκηνοθετική επιμέλεια της ηθοποιού και σκηνοθέτιδας Μάνιας Παπαδημητρίου και συμμετοχή του ηθοποιού Αγαπητού Μανδαλιού. Ποιήματά μου μελοποίησε ο Αιμίλιος Πολίτης.
Βιβλία: Το 2010 κυκλοφόρησε το πρώτο μου βιβλίο «Χαίρε Πέτρα» (ποιήματα και πεζά) από τις εκδόσεις Αλεξάνδρεια. Το 2016 ακολούθησε το συλλογικό «Σκόνη στ’ αμπέλια» μαζί με τον Νίκο Αστεριάδη και τον Κωστή Καλημέρη από τις εκδόσεις Μετρονόμος, ενώ το 2017 το «Ανάμεσα στο Ωραίο και το Υψηλό» (δοκίμια) από τις εκδόσεις Γαβριηλίδη. Δοκίμιά μου έχουν δημοσιευθεί στο περιοδικό «Πόρφυρας» και στον ιστότοπο critique.gr.

Προσθήκη σχολίου

Γράψτε ένα σχόλιο


CAPTCHA Image
Reload Image

Αυτός ο ιστότοπος χρησιμοποιεί το Akismet για να μειώσει τα ανεπιθύμητα σχόλια. Μάθετε πώς υφίστανται επεξεργασία τα δεδομένα των σχολίων σας.

Τα καλύτερα της Κατηγορίας!