ΦΥΣΙΚΟΘΕΡΑΠΕΙΑ

ΟΣΤΕΟΑΡΘΡΙΤΙΔΑ ΓΟΝΑΤΟΣ

 

Η οστεοαρθρίτιδα του γόνατος αποτελεί μια από τις πιο κοινές περιπτώσεις οστεοαρθρίτιδας. Σύμφωνα με επιδημιολογικά στοιχεία, αποτελεί την πιο συχνή αιτία αρθρικών προβλημάτων στις ΗΠΑ.

Ανατομικά, στην οστεοαρθρίτιδα του γόνατος ο υαλώδης χόνδρος που καλύπτει τις αποφύσεις των οστών (κνήμης και μηριαίου) και προστατεύει τα οστά από την μεταξύ τους τριβή, αδυνατίζει και σχηματίζει ρωγμές . Με το πέρας του χρόνου αναπτύσσονται οστεόφυτα που δυσχεραίνουν περαιτέρω την κινητικότητα και την λειτουργικότητα της άρθρωσης. Η συμπτωματική οστεοαρθρίτιδα χαρακτηρίζεται από την παρουσία πόνου, δυσκαμψίας και μείωση του εύρους κίνησης της άρθρωσης ενώ πολλοί ασθενείς περιγράφουν δυσκολία στην εκτέλεση καθημερινών δραστηριοτήτων τους ή/και αποχή από αυτές. Η δυσκαμψία είναι συχνότερη τις πρωινές ώρες ή και μετά από παρατεταμένη καθιστή θέση. Σε ορισμένες περιπτώσεις παρατηρείται παραμόρφωση στην άρθρωση (αλλαγή σε σχήμα και μέγεθος). Η φυσική εξέταση από ορθοπεδικό ιατρό, η μαγνητική τομογραφία (MRI), αλλά και μια απλή ακτινογραφία γόνατος οδηγούν στην διάγνωση του προβλήματος.

Όπως και στις περισσότερες παθήσεις του μυοσκελετικού συστήματος που χαρακτηρίζονται από φθορά ειδικά  στις αρθρώσεις, έτσι κι εδώ ο αριθμός των συμπτωματικών ασθενών αυξάνει ανάλογα με την ηλικία ενώ παράλληλα η εξέλιξή της φαίνεται να συνδέεται και με την αύξηση βάρους (παχυσαρκία). Άλλοι παράγοντες που πιθανώς να συνδέονται με την οστεοαρθρίτιδα του γόνατος είναι το γυναικείο φύλο, οι τραυματισμοί, η υπέρχρηση της άρθρωσης, η μυική αδυναμία, η οστική πυκνότητα, η ίδια η κατασκευή της άρθρωσης και άλλοι. Όταν το πρόβλημα της οστεοαρθρίτιδας έχει επιφέρει τέτοιο βαθμό δυσλειτουργίας με συνέπεια την σοβαρή στέρηση του ατόμου από την συμμετοχή του στις πρότερες καθημερινές του δραστηριότητες (κυρίως λόγω πόνου και δυσκαμψίας) η χειρουργική πλέον αντιμετώπιση του προβλήματος είναι μονόδρομος. Ωστόσο, ακόμη και γι’αυτή την επιλογή πάντοτε τα υπάρχοντα ιατρικά πρωτόκολλα θα υποδείξουν την ανάγκη ή όχι για χειρουργική αντιμετώπιση.

Σύμφωνα με στατιστικά στοιχεία η ραγδαία αύξηση της επικράτησής της στον γενικό πληθυσμό φανερώνει ότι το συγκεκριμένο πρόβλημα θα επιφέρει στο προσεχές σημαντική επιβάρυνση στο δημόσιο σύστημα υγείας ανάλογη των καρδιαγγειακών παθήσεων και των νεοπλασματικών ασθενειών.

Αντιμετώπιση

Η φυσικοθεραπεία μπορεί να βοηθήσει τα άτομα με οστεοαρθρίτιδα γόνατος τόσο στα αρχικά στάδια της πάθησης όσο και προεγεχειρητικά (αν η επέμβαση είναι η μόνη λύση) όσο και μετεγεχειρητικά. Πάντοτε ο στόχος μας ως φυσικοθεραπευτές είναι να βοηθήσουμε τους ασθενείς αυτούς να κατανοήσουν το πρόβλημά τους και να παρέμβουμε στην καθημερινότητά τους με τέτοιο τρόπο ώστε να την διευκολύνουμε. Αυτό μπορεί να γίνει αρχικώς παρεμβαίνοντας στην εργονομία του χώρου όπου βρίσκονται ή εργάζονται και δίνοντας συμβουλές κυρίως για το τι θα πρέπει να αποφεύγουν. Στην περίπτωση της παχυσαρκίας, η συνδρομή ενός διατροφολόγου θα είναι σημαντική καθώς όπως ειπώθηκε τα υπέρμετρο βάρος θεωρείται επιβαρυντικός παράγοντας για την πάθηση και την εξέλιξή της. Τα κλασικά προγράμματα φυσικοθεραπείας εστιάζουν στην ενδυνάμωση των τετρακεφάλων ανεξαρτήτως σταδίου της πάθησης όμως θα πρέπει να έχουμε κατά νου ότι σκοπός είναι ένα ολιστικότερο μοντέλο άσκησης κι όχι η μεμονωμένη άσκηση μυών. Σε αυτό το μοντέλο αντιμετώπισης μπορούμε να εντάξουμε τρόπους που ανακουφίζουν από τον πόνο (μασάζ, περίδεση, εφαρμογή θερμών ή ψυχρών επιθεμάτων, βελονισμός), κολύμβηση, Tai Chi. Σε πιο σοβαρές περιπτώσεις ή σε προεγχειρητικό και μετεγχειρητικό στάδιο παρεμβαίνουμε κυρίως στην ενδυνάμωση του τετρακεφάλου ώστε να αποφύγουμε επιπλοκές και ανισορροπίες στο μέλλον. Σε κάθε περίπτωση θα πρέπει ο ασθενής να είναι ενήμερος για το πρόβλημά του και με σωστή καθοδήγηση να διατηρεί την λειτουργικότητά του και την συνέχιση των δραστηριοτήτων του ώστε να εξασφαλίζεται έτσι η ποιότητα της ζωής του.

Πηγές

  1. Ahlback, S. Osteoarthrosis of the knee. A radiographic investigation. Acta Radiol Diagn (Stockh). 1968;277:7–72.
  2. Yuging Zhang, Joanne M. Jordan, Epidemiology of osteoarthritis, Clinics in Geriatric Medicine, Volume 26, Issue 3, Pages 355–369
  3. Guccione, A.A., Felson, D.T., Anderson, J.J. et al, The effects of specific medical conditions on the functional limitations of elders in the Framingham Study. Am J Public Health. 1994;84:351–358.
  4. Murphy, L., Schwartz, T.A., Helmick, C.G. et al, Lifetime risk of symptomatic knee osteoarthritis. Arthritis Rheum. 2008;59:1207–1213.

 

Παναγιώτα Ζαμπρά

Φυσικοθεραπευτής

 

 

Σχετικά με τον Αρθρογράφο

ΠΑΝΑΓΙΩΤΑ ΖΑΜΠΡΑ

Γεννήθηκα το 1979 στην Αθήνα. Είμαι πτυχιούχος της Φιλοσοφικής Σχολής Αθηνών (Ιταλική Γλώσσα & Φιλολογία) αλλά και του τμήματος Φυσικοθεραπείας του ΑΤΕΙ Αθήνας.

Σήμερα ασχολούμαι με την Φυσικοθεραπεία και είμαι μέλος του Πανελλήνιου Συλλόγου Φυσικοθεραπευτών. Παράλληλα με τις σπουδές παρακολούθησα σεμινάρια θεραπευτικού Pilates, το οποίο επίσης εξασκώ επαγγελματικά τα τελευταία πέντε χρόνια, ως έναν επικουρικό τρόπο  αποκατάστασης των μυοσκελετικών προβλημάτων.

Το 2015 ξεκίνησα εξειδίκευση στην Μηχανική Διάγνωση & Θεραπεία (ΜΔΘ - μέθοδος McKenzie), της οποίας έχω ολοκληρώσει όλες τις εκπαιδευτικές σειρές. Παρακολουθώ κατά καιρούς συνέδρια και επιμορφωτικά σεμινάρια που οργανώνει ο Σύλλογος Φυσικοθεραπευτών ή άλλοι σχετικοί φορείς.

Τέλος συμμετέχω ενεργά στην μεταφραστική ομάδα του περιοδικού που εκδίδεται κάθε τρίμηνο από την Ελληνική Εταιρεία Μηχανικής Διάγνωσης και Θεραπείας.

Προσθήκη σχολίου

Γράψτε ένα σχόλιο


CAPTCHA Image
Reload Image

Τα καλύτερα της Κατηγορίας!