ΑΦΙΕΡΩΜΑΤΑ

ΣΙΜΩΝ Ο ΑΡΧΗΓΕΤΗΣ ΜΑΓΟΣ

 

Ο Σίμων ο Μάγος θεωρείται ιδρυτής μιας δραστήριας θρησκευτικής ομάδας, ο οποίος έζησε κατά το δεύτερο τέταρτο του 1ου αιώνα μ.Χ. Κάποιοι από τους πρώτους εκκλησιαστικούς συγγραφείς τον ταυτίζουν με τον Σίμωνα, ο οποίος αναφέρεται από τον ευαγγελιστή Λουκά στις Πράξεις των Αποστόλων. Κατ’ άλλους, θα μπορούσε να είναι διαφορετικό πρόσωπο από τον Σίμωνα που αναφέρεται στις Πράξεις, ή ακόμη και να αποτελεί μυθικό πρόσωπο.
Στην πραγματικότητα πρόκειται για μία από τις περικοπές των Πράξεων όπου καταπολεμείται η ελληνιστική ή ιουδαιοελληνική μαγεία.

Η μαγεία ως φαινόμενο, αναφέρεται από τον Ευριπίδη, τον Πλούταρχο και τον Λουκιανό, ενώ ο Ηρόδοτος συχνά γράφει περί μάγων, ιερέων ή σοφών αστρολόγων που ερμήνευαν τα όνειρα. Κάποιοι ερευνητές θεωρούν πως ο Σίμωνας ο Μάγος δεν ανήκε στην τάξη αυτή των Περσών ή Βαβυλωνίων μάγων καθώς φαίνεται ότι αυτός δεν ασχολούνταν με την αστρονομία και την αστρολογία.

Είναι γεγονός ότι ο Σίμωνας ο Μάγος ποτέ δεν θεωρήθηκε ως απλός απατεώνας. Αυτό δείχνει όλη η παράδοση της αρχαίας Εκκλησίας, από τον Ιουστίνο, που ήταν κι αυτός από τη Σαμάρεια, μέχρι τον Ειρηναίο, τον Ιππόλυτο και τον Ωριγένη.

Ο Σίμων ο Μάγος προφανώς ηγήθηκε μιας γνωστικίζουσας ομάδας τα μέλη της οποίας μεταγενέστερα ονομάστηκαν «Σιμωνιανοί». Καθώς ο κύριος γνωστικισμός εμφανίστηκε μετά τα μέσα του δεύτερου αιώνα, ο Σίμων μπορεί να περιγραφεί ως ένας από τους προδρόμους του γνωστικισμού. Η παραδοσιακή πατερική και αιρεσιολογική άποψη ότι ο Σίμων ο Μάγος ήταν «αρχηγέτης του Γνωστικισμού και πηγή κάθε αιρέσεως» δεν θεωρείται πλέον πειστική.

Σύμφωνα με τον Ιουστίνο, ήλθε από τους Γέτες στη Σαμάρεια και ασχολήθηκε με μαγείες. Οι Γέτες, ήταν αρχαίος λαός θρακικής καταγωγής, που κατοικούσε στην ευρωπαϊκή Σκυθία, ανάμεσα στον ποταμό Δούναβη προς και στην οροσειρά του Αίμου, του οποίου η χώρα εθεωρείτο ως μία από τις κοιτίδες της μαγείας.

Ο Σίμωνας ασκούσε το επάγγελμα του παρουσιάζοντας τα φανταστικά γεγονότα ως αληθινά με τη συνεργεία των δαιμόνων. Για παράδειγμα, στο απόκρυφο κείμενο “Πράξεις Πέτρου” (2ος αι. μ.Χ.), αναφέρεται μία νεκρανάσταση που έκανε ο Σίμωνας Μάγος, η οποία όμως ήταν ψευδο-θαύμα που οφειλόταν σε “μαγεία” και οφθαλμαπάτη των παρευρισκομένων. Το γεγονός αυτό παρουσιάζεται σε αντίθεση με όσα έπραξε ο Απόστολος Πέτρος, που με πραγματική δύναμη θεού ανάστησε τελικά τον νεκρό.

Για να εντυπωσιάσει το ακροατήριο του, έκανε ανδριάντες να περπατούν, έμπαινε στην πυρά χωρίς να καίγεται, πετούσε, μετέβαλλε τις πέτρες σε ψωμί, γινόταν φίδι, διπρόσωπος, μεταβαλλόταν σε χρυσό, άνοιγε κλειστές θύρες, διέλυε σιδερένια δεσμά, στα δείπνα ζωντάνευε τα είδωλα, έκανε τα σκεύη να κινούνται μόνα τους, δημιουργούσε σκιές που πήγαιναν μπροστά του, όταν βάδιζε. Σύμφωνα με την παράδοση, σε όσους δεν τον πίστευαν, προξενούσε ασθένειες καλώντας τους δαίμονες και βασανιστήρια με τη βοήθεια των πνευμάτων του Κακού.

Για τους εκκλησιαστικούς συγγραφείς, ο Σίμωνας, είναι το παράδειγμα που δείχνει τη διαφορά ανάμεσα στα θαύματα του θεού και του διαβόλου. Οι δραστηριότητες του χρησιμεύουν στους εκκλησιαστικούς άνδρες ως παράδειγμα των έργων των μάγων και τονίζουν στους πιστούς ότι πρέπει να αποφεύγουν τη συναναστροφή με παρόμοια άτομα.

Η Καινή Διαθήκη, στην περικοπή των Πράξεων, παρουσιάζει τον Σίμωνα ως άνθρωπο που αγαπούσε τη δύναμη. Κατά τη μετάβαση του Αποστόλου Φιλίππου στη Σεβάστεια όπου κήρυττε, ο Σίμωνας θαύμασε όσα έκανε με τη δύναμη του Θεού και πίστεψε ότι βρήκε έναν επικερδέστερο τρόπο να πλουτίζει. Προσπάθησε για το λόγο αυτό να αγοράσει από τους Αποστόλους το χάρισμα:

Γι’ αυτή του την απαίτηση, να εξαγοράσει δηλ. το δικαίωμα της μεταδόσεως του Αγίου Πνεύματος, ο Απ. Πέτρος τον επέπληξε:
“τό αργύριόν σου σύν σοί είη εις απώλειαν, ότι τήν δωρεάν τού Θεού ενόμισας διά χρημάτων κτάσθαι.” (Πράξ. 8:20)

Για την Καινή Διαθήκη η ιστορία τελειώνει με αυτή την προειδοποίηση του Πέτρου που ακολουθείται από μια προσπάθεια συνετίσεως του. Ακολούθως, ο Σίμωνας Μάγος ζητά από τους Αποστόλους να προσευχηθούν ώστε να μην του συμβεί κάποιο κακό, χωρίς πάντως να φαίνεται ότι έπιασαν τόπο οι συμβουλές των αποστόλων για μετάνοια, αλλά περισσότερο ο Σίμωνας φαίνεται απλώς να φοβάται τη θεϊκή τιμωρία.

Πάντως, στο απόκρυφο κείμενο “Πράξεις Πέτρου”, το τέλος του Σίμωνα περιγράφεται ως αντάξιο του έργου του. Σε διαγωνισμό θαυματοποιίας μεταξύ αυτού και του αποστόλου Πέτρου, ο Σίμωνας προαναγγέλει ότι μπροστά στα μάτια όλων θα ανυψωθεί πηγαίνοντας προς το Θεό, όμως ο Πέτρος, καθώς τον βλέπει να ίπταται με τη βοήθεια των δαιμόνων, προσεύχεται στον Χριστό και ο Σίμωνας ο Μάγος πέφτει από μεγάλο ύψος και σπάει το πόδι του σε τρία σημεία. Κατόπιν λιθοβολείται από το πλήθος το οποίο τελικά πίστεψε στο κήρυγμα του Πέτρου.

Σύμφωνα με την εκδοχή του Ιππόλυτου —ένα μύθευμα που αποσκοπούσε στην πολεμική κατά του Σίμωνα—, ο Σίμων μπήκε μέσα σε λάκκο και θάφτηκε, με την υπόσχεση ότι θα ανέσταινε τον εαυτό του την τρίτη ημέρα αλλά δεν ξαναεμφανίστηκε «επειδή δεν ήταν ο Χριστός».

Η θεωρία ότι ο Σίμων Μάγος ταυτίζεται με τον απόστολο Παύλο ανήκει στον Γερμανό Προτεστάντη θεολόγο, Μπάουρ (Baur). Ο Μπάουρ δέχτηκε ως απαραίτητη προϋπόθεση για την εξήγηση της χριστιανικής Εκκλησίας του 2ου αιώνα, τη σκληρή πάλη μέχρι το 150 περίπου ανάμεσα σε δυο μερίδες μέσα στην Εκκλησία, την ιουδαΐζουσα και την ελληνίζουσα, με επικεφαλής της πρώτης τον Πέτρο και της δεύτερης τον Παύλο.
Σύμφωνα με τον ίδιο, τα περισσότερα βιβλία της Καινής Διαθήκης είναι μεταγενέστερα συγγράμματα που τοποθετούνται στο τέλος του 2ου αιώνα και εκφράζουν τις προσπάθειες ιουδαϊζόντων και ελληνιζόντων Χριστιανών, με διάθεση εξομάλυνσης των διαφορών τους. Κατ’ αυτό τον τρόπο δεν αποδέχεται και την αυθεντικότητα των Πράξεων των Αποστόλων.

Μεταγενέστεροι ερευνητές διατύπωσαν την άποψη πως τα επιχειρήματα αυτά είναι κατά πολύ επηρεασμένα από τα λεγόμενα “ψευδοκλημέντια”, μια σειρά από ψευδεπίγραφα κείμενα που συνδέονται με το όνομα του Κλήμη Ρώμης και περιγράφουν φανταστικές ιστορίες σχετικά με τη μεταστροφή του Κλήμεντα στον Χριστιανισμό και υποτιθέμενα ταξίδια του με τον Απ. Πέτρο.

Τα στοιχεία αντι-παυλιανισμού που απαντώνται μέσα στα κείμενα αυτά, οδήγησαν στο συμπέρασμα ότι, όλες οι αναφορές των “ψευδοκλημέντιων” στο Σίμωνα τον Μάγο και οι διαμάχες του με τον Πέτρο, δεν ήταν παρά μια καλυμμένη περιγραφή της διαμάχης ανάμεσα στους ιουδαΐζοντες και τους ελληνίζοντες χριστιανούς. Κατά τον Baur, αυτές οι ιδέες εμφανίζονται και στο βιβλίο των Πράξεων. Απλώς ο Απόστολος Παύλος κατά την εποχή εκείνη, ήταν ένα πολύ σεβαστό πρόσωπο ώστε να ταυτιστεί ανοιχτά σε ένα κείμενο με τον Σίμωνα Μάγο.

 

Πηγές : wikipedia, flickr.com

 

Επιμέλεια

Σπάνιες Γαίες

 

 

Σχετικά με τον Αρθρογράφο

Lifehub

Το LifeHub είναι μία διαδικτυακή πλατφόρμα ενημέρωσης, πληροφόρησης, δικτύωσης και συνεργασίας με ανθρώπους που ενδιαφέρονται και αγαπούν το χώρο της ολιστικής θεραπευτικής. Μέσα από το LifeHub μπορείτε να επικοινωνήσετε τις ιδέες σας, να αντλήσετε πληροφόρηση από καταξιωμένους συνεργάτες στο χώρο, να βρείτε καλές πρακτικές για την καθημερινή σας ζωή, να εμπνευστείτε από ιστορίες επιτυχίας ή αποτυχίας, να γνωρίσετε ανθρώπους από την Ελλάδα και το εξωτερικό, να παρευρεθείτε σε διάφορες εκδηλώσεις και σεμινάρια. Απολαύστε μια πηγή πλούσια σε πληροφορίες και άρθρα!

Προσθήκη σχολίου

Γράψτε ένα σχόλιο


CAPTCHA Image
Reload Image

Αυτός ο ιστότοπος χρησιμοποιεί το Akismet για να μειώσει τα ανεπιθύμητα σχόλια. Μάθετε πώς υφίστανται επεξεργασία τα δεδομένα των σχολίων σας.