ΕΣΩΤΕΡΑ ΘΕΡΑΠΕΥΤΙΚΗ

ΤΕΧΝΗ ΤΟΥ ΘΝΗΣΚΕΙΝ Ή ΑΠΟΒΟΛΗΣ

 

Το κυριότερο έργο όλων των θεραπευτικών ομάδων συνίσταται στην προσπάθεια να προετοιμάσουν τους ανθρώπους για το θάνατο με πρώτο στόχο την απομυθοποίηση του θανάτου. Διότι θάνατος δεν υπάρχει.

Υπάρχει ΑΘΑΝΑΣΙΑ και ΣΥΝΕΧΕΙΑ της ΖΩΗΣ και γι’ αυτό πρέπει στις συνομιλίες μας με άλλους αναζητητές να παρεμβάλλουμε το θέμα της ΑΘΑΝΑΣΙΑΣ.

Γνωρίζουμε ότι ενσαρκωνόμαστε, διότι η ψυχή μας, ο πραγματικός άνθρωπος θέλει να μάθει να ελέγχει την ύλη. Η εκμάθηση αυτή απαιτεί την κυκλική και επαναλαμβανόμενη ενσάρκωσή της, κάθε φορά που διαπιστώνει ότι είναι ο καλύτερος χρόνος γι’ αυτήν.

Όταν ο πραγματικός άνθρωπος, η ψυχή, αποφασίσει ότι, ο χρόνος της παραμονής στη γη συμπληρώθηκε, έληξε, τότε δίνει την εντολή της απόσυρσης. Την απόσυρση από την ενεργή ζωή στο φυσικό πεδίο την ονομάζουμε θάνατο.    Ο άνθρωπος φοβάται τον θάνατο, διότι δεν γνωρίζει ότι, η ζωή συνεχίζεται και ότι, τίποτα δεν χάνεται. Ούτε οι δεσμοί σπάνε αν δεν το θέλει.

Ο φόβος είναι προϊόν της μεγάλης Πλάνης. Προήλθε αρχικά από την απομάκρυνσή μας από την ψυχή, αλλά και τονώθηκε από τις θρησκείες που προέβαλλαν την κόλαση, την τιμωρία του διαβόλου κ.λ.π. και έτσι έριξαν το μαύρο πέπλο της συσκότισης και του φόβου.

Με τον φόβο του θανάτου πρέπει να δουλέψουν οι θεραπευτές, ώστε ν’ ανοίξουν δίοδο για την άμεση επαφή των πεδίων.

Η διαδικασία του θανάτου είναι η μεγαλύτερη τελετουργική διαδικασία που διέπει τον πλανήτη σε όλα τα βασίλεια της φύσης. Οι θεραπευτές και οι θεραπευτικοί όμιλοι οφείλουν να επιδιώξουν την κατανόηση της διαδικασίας του θανάτου.

Η διαδικασία αυτή αφορά την τέχνη επιστροφής του σώματος στην πηγή των συστατικών στοιχείων και την απόδοση της ψυχής στην πηγή της ουσιαστικής της ύπαρξης με σοφία, ακρίβεια και στον αρμόζοντα χρόνο. Τα πράγματα είναι πιο δύσκολα όταν ενσαρκωνόμαστε στη γη, διότι τότε δεν έχουμε ούτε συνείδηση, ούτε ικανότητα αυτοεξυπηρέτησης. Κατά την γέννηση, η ψυχή γεννιέται σ’ ένα νέο περιβάλλον χωρίς ανάμνηση της ταυτότητάς της. Με την πάροδο του χρόνου προσαρμόζεται ή προσπαθεί να προσαρμοστεί, μέχρι που βρίσκει τους φίλους της.

Κατά τον θάνατο συμβαίνει τελείως το αντίθετο. Ο άνθρωπος βρίσκει αμέσως αυτό που ζητάει, είτε είναι οι άνθρωποι του φυσικού πεδίου ή του ομίλου του, ενώ ταυτόχρονα έχει επίγνωση και επαφή με αυτούς που βρίσκονται σε ενσάρκωση. Είναι πιο δύσκολη η εμπειρία της γέννησης από την εμπειρία του θανάτου.

Ο φόβος του θανάτου στηρίζεται στην αγάπη για την μορφή τη δική μας, των ανθρώπων που αγαπάμε, του οικογενειακού και φιλικού μας περιβάλλοντος. Στηρίζεται επίσης στην νοητική αβεβαιότητα, όσον αφορά το γεγονός της αθανασίας. Όλες οι φοβίες και ανασφάλειες θα ξεπεραστούν, θα εξαφανιστούν, αν αναγνωρίσουμε την ψυχή μας. Αν εστιάσουμε την συνείδησή μας στην επαφή με την ψυχή μας, διότι μόνο αυτή μπορεί να μας δείξει τον πραγματικό μας εαυτό και να μας οδηγήσει στο αθάνατο και αγνό κομμάτι του εαυτού μας.

Στο επόμενο ΟΙ ΔΙΑΔΙΚΑΣΙΕΣ ΤΟΥ ΘΑΝΑΤΟΥ

 

Ε.ΦΙ.Μ – “Αλίκη Μπέιλη”

 

Σχετικά με τον Αρθρογράφο

Lifehub

Το LifeHub είναι μία διαδικτυακή πλατφόρμα ενημέρωσης, πληροφόρησης, δικτύωσης και συνεργασίας με ανθρώπους που ενδιαφέρονται και αγαπούν το χώρο της ολιστικής θεραπευτικής. Μέσα από το LifeHub μπορείτε να επικοινωνήσετε τις ιδέες σας, να αντλήσετε πληροφόρηση από καταξιωμένους συνεργάτες στο χώρο, να βρείτε καλές πρακτικές για την καθημερινή σας ζωή, να εμπνευστείτε από ιστορίες επιτυχίας ή αποτυχίας, να γνωρίσετε ανθρώπους από την Ελλάδα και το εξωτερικό, να παρευρεθείτε σε διάφορες εκδηλώσεις και σεμινάρια. Απολαύστε μια πηγή πλούσια σε πληροφορίες και άρθρα!

Προσθήκη σχολίου

Γράψτε ένα σχόλιο


CAPTCHA Image
Reload Image

This site uses Akismet to reduce spam. Learn how your comment data is processed.