ΑρθογράφοςΜΑΝΟΣ ΜΠΑΡΤΗΣ

Γεννήθηκε στην Αθήνα το 1982. Έζησε όλη του την παιδική ηλικία σε ένα βουνό κοντά στην Ανάβυσσο. Από πολύ μικρός έφτιαχνε ιστορίες και τις παρουσίαζε μόνος του στα δέντρα. Από τα 18 του χρόνια ξεκίνησε να γίνεται γυρολόγος εργασιών στην Αθήνα.
Το 2006 είχε ένα ατύχημα που τον καθήλωσε στο κρεβάτι δύο χρόνια. Μια δύσκολη, μα και δημιουργική εποχή, μιας κι εκεί ανακάλυψε την στροφή του στην τέχνη και το γράψιμο, κάτι που άρχισε να υλοποιεί πολλά χρόνια αργότερα. Από το 2011, και σε ηλικία 29 ετών ξεκίνησε να ασχολείται επιτέλους πιο ουσιαστικά με τη γραφή, γνωρίζοντας τον άνθρωπο που του άλλαξε τη ζωή, τον Άγγελο Χασάπογλου.
Αποφάσισε να πάει στη σχολή δημιουργικής γραφής «Tabula Rasa», ώστε να τιθασεύσει τις σκέψεις του, κι εκεί ανακάλυψε κι άλλες ικανότητές του, όπως αυτή της υποκριτικής. Είχε καταξιωμένους καθηγητές όπως: Παναγιώτης Καποδίστριας, Άννα Χατζησοφιά, Ρένα Ρίγγα, Φωτεινή Τσακίρη, Ματθίλδη Μαγγίρα, κ.α., ενώ παράλληλα έχει παρακολουθήσει και τα σεμινάρια σεναρίου του Νίκου Παναγιωτόπουλου στον Ιανό.
Σε επαγγελματικό επίπεδο, ξεκίνησε ως συγγραφέας με το «Μην πατάς τους βασιλικούς» σε συνεργασία με τις Άννα Κοντονίκα και Βαρβάρα Βουτσινά, στο θέατρο Παραμυθίας, και συνέχισε με τη διάκριση του μονόπρακτου «Νο3112» στον πανελλήνιο διαγωνισμό «Επί Σκηνής», σε συνεργασία με τη Μάτα Κεχαγιά. Τελευταία του παράσταση το έργο «Στρίβειν δια του Χάροντος», με συνεργάτη την Αγγελίνα Μήτκα, με την οποία συνεργάζεται τα τελευταία χρόνια στα κείμενα.
Ως ηθοποιός έχει παίξει στην ταινία μικρού μήκους «Απώλεια» του Αργύρη Γιαμάλογλου, στην τηλεοπτική σειρά «Στο ράφι», στην θεατρική παράσταση «Ρακοσυλλέκτες», στην παιδική παράσταση «Το κυνήγι της ανακύκλωσης» και άλλα μικρότερα σκετσάκια, στο θεατρικό έργο «Στρίβειν δια του Χάροντος» όπου και πρωταγωνίστησε, ενώ από το 2017 ξεκίνησε και η καριέρα του ως σκηνοθέτης στο πλευρό της Κατερίνας Χολή, με την οποία συνεργάζονται και σε διάφορα εκπαιδευτικά προγράμματα για παιδιά.
Αγαπάει πολύ τον αθλητισμό, αν και δεν μπορεί πια να αθλείται, τον κινηματογράφο, το θέατρο, το διάβασμα και κυρίως το γράψιμο. Όνειρα; Πολλά και όλα σε σχέση με τη δημιουργική γραφή!