ΑΝΘΡΩΠΟΣ ΚΑΙ ΦΙΛΟΣΟΦΙΑ

ΑΝΘΡΩΠΟΣ ΚΑΙ ΖΩΟ – ΔΙΑΦΟΡΑ ΣΥΝΕΙΔΗΣΗΣ

 

ΕΚΠΑΙΔΕΥΣΗ ΣΤΗ ΝΕΑ ΕΠΟΧΗ

Είναι δύσκολο για το σύγχρονο σπουδαστή να διανοηθεί εκείνη την εποχή όπου δεν υπήρχε φυλετική, εθνική ή θρησκευτική συνείδηση σαν αυτή που εκφράζεται σήμερα στον κόσμο. Ακόμη και ο πιο ευφάνταστος άνθρωπος είναι ανίκανος να οραματιστεί μία κατάσταση του νου κατά την οποία η συνείδηση ήταν καθαρά ενστικτώδης, προσηλωμένη στον εαυτό της, με τη φυσική έννοια, και ανίκανη να καταγράψει οποιαδήποτε πλατύτερη επαφή από αυτή του ζευγαρώματος, της τεκνοποίησης και της επιταγής των φυσικών ορέξεων.

Βαθμιαία, ο κόσμος των ανθρώπων απέκτησε μία αυξανόμενη αυτεπίγνωση και διαφοροποιείται έντονα από τα ζώα (αναγνωρίζοντας ταυτόχρονα τη συνάφεια μεταξύ τους).

Η κατάσταση της συνείδησης που σχετίζεται με το βασίλειο των ψυχών, κατατάσσεται σε διάφορες ψυχολογικές σχολές ή χαρακτηρίζεται σαν αποκρυφιστική είτε μυστικιστική. Θα μπορούσαμε λοιπόν, σε σχέση με τη συνείδηση της ανθρωπότητας, να διαιρέσουμε το όλο θέμα σε τρία μέρη:

  1. Σ’ εκείνο που αφορά στον απλό εξοπλισμό, στο ζωϊκό σώμα, και στο μηχανισμό ανταπόκρισης, μέσω του οποίου γίνονται κατορθωτές αντικειμενικές και εξωτερικές επαφές.
  2. Σ’ εκείνο που αφορά στην εσώτερη ή ψυχολογική ζωή του ανθρώπου. Αυτό συνίσταται κυρίως από επιθυμία, έφεση, φιλοδοξία και νοητική δραστηριότητα, και όλα αυτά μπορούν να εκδηλωθούν είτε με τις ζωϊκές, ψυχικές, νοητικές, είτε με τις πνευματικές μορφές τους.
  3. Σ’ εκείνο που αφορά στην πνευματική ζωή του ανθρώπου και στη σχέση του προς τον κόσμο των ψυχών, που περιλαμβάνει παρεπιπτόντως, τη σχέση του με τη δική του ψυχή.

Με τη πάροδο του χρόνου, αυτές οι τρεις αναπτυσσόμενες όψεις, στο βασίλειο της συνείδησης, οδήγησαν την ανθρωπότητα στην αναγνώριση όχι μόνο των εσώτερων προσωπικών σχέσεων του ίδιου του ανθρώπου, αλλά οδήγησαν επίσης το ανθρώπινο γένος σε μία αντίληψη των ποικίλων ανθρώπινων ομαδικών σχέσεων των οποίων η πρώτη και σημαντικότερη, ως τώρα, υπήρξε η οικογενειακή ομαδική-μονάδα.

Εδώ είναι που αναπτύχθηκε μία από τις κύριες διακρίσεις μεταξύ της κατάστασης συνείδησης του ανθρώπου κι εκείνης του ζώου, μέσω της θείας επιβολής του Νόμου της Αναγκαιότητας.

Πηγή ΕΚΠΑΙΔΕΥΣΗ ΣΤΗ ΝΕΑ ΕΠΟΧΗ – Alice Bailey

 

Επιμέλεια

Δήμητρα Αλαγκιόζογλου

 

Σχετικά με τον Αρθρογράφο

ΔΗΜΗΤΡΑ ΑΛΑΓΚΙΟΖΟΓΛΟΥ

Ονομάζομαι Δήμητρα Αλαγκιόζογλου και είμαι Πτυχιούχος Πολιτικός Μηχανικός.

Ο κύκλος αυτός της εργασίας τελείωσε και τώρα είμαι εθελόντρια σε μία Μ.Κ.Ο που υποστηρίζει και συμπαρίσταται σε οικογένειες και παιδιά κυρίως Ρομά αλλά και άλλων εθνικοτήτων.

Ασχολούμαι κυρίως με παιδιά βοηθώντας τα στα μαθήματα τους.

Τα ενδιαφέροντα μου άπτονται θέματα όπως Φιλοσοφία, Εσωτερική Αστρολογία, Εσωτερική Θεραπευτική, αλλά και θέματα σύγχρονων Επιστημών, όπως η Αστροφυσική, θεωρία των κβάντα και άλλοι συναφείς κλάδοι.

Προσθήκη σχολίου

Γράψτε ένα σχόλιο


CAPTCHA Image
Reload Image

This site uses Akismet to reduce spam. Learn how your comment data is processed.