ΑΝΘΡΩΠΟΣ ΚΑΙ ΦΙΛΟΣΟΦΙΑ

Η αμαρτία της εμπειρίας

Η ΕΞΩΤΕΡΙΚΕΥΣΗ ΤΗΣ ΙΕΡΑΡΧΙΑΣ

ΑΡΧΑΙΑ ΚΑΡΜΙΚΑ ΓΕΓΟΝΟΤΑ (συνέχεια)

Ο ίδιος ο Χριστός έδωσε μαρτυρία στην ιστορία του Άσωτου Υιού και της σχέσης του με τον μεγαλύτερο αδελφό του, ο οποίος δεν εγκατέλειψε το σπίτι του Πατέρα του.

Γίνεται φανερό από αυτή την παραβολή πού βρίσκεται η συγκατάθεση του Πατέρα. Μία προσεκτική μελέτη αυτής της ιστορίας και μία ενορατική κατανόηση των σημασιών της μπορεί να εφελκύσει κάποια μέρα μία ανταπόκριση στην «αμαρτία της εμπειρίας» όπως καλείται, και μία κατανόηση των δύο μεγαλύτερων νόμων που κυβερνούν τη διαδικασία:

του Νόμου της Εξέλιξης και

του Νόμου της Επαναγέννησης.

Η δεύτερη αιτία πρόβαλε αργά από την πρώτη. Η ύλη και το πνεύμα, που εστιάζονται στην ανθρώπινη οικογένεια και εκφράζουν τις βασικές τους ποιότητες και την ουσιαστική τους φύση, ήταν διαρκώς σε διαμάχη.

Στα πρώτα στάδια και κατά τη διάρκεια του μεγάλου Λεμούριου κύκλου, η βρεφική ανθρωπότητα εξελίχθηκε σταθερά και σε αντίθεση με αυτό, οι γραμμές του σχίσματος – αν και υπήρχαν – δεν αναγνωρίστηκαν.

Ο λανθάνων σπινθήρας του νου εξυπηρέτησε μόνο στο να φέρει μία σχετική φώτιση των πέντε αισθήσεων και της καθαρά φυσικής εφαρμογής τους. Η φυσική ζωή ήταν ισχυρή. Η συμπερασματική ή αυτό-διατυπούμενη ζωή πρακτικά δεν υπήρχε.

Η ζωή της ανθρωπότητας εστιάστηκε τότε μέσα στο φυσικό σώμα. Με αυτό τον τρόπο ενδυνάμωσε και διέγειρε τη ζωώδη φύση και ανέπτυξε τον φυσικό οργανισμό και τα διάφορα όργανα μέσα από την ανάπτυξη των πέντε αισθήσεων.

Ο άνθρωπος έγινε κυρίως ένα εγωιστικό και αγωνιζόμενο ζώο. Όμως ορισμένες φορές είχε ασαφείς τάσεις για κάτι που γινόταν αμυδρά αισθητό σαν καλύτερο και με στιγμές επιθυμίας υψηλής τάξης, που δεν ήταν η παρόρμηση για πρόοδο – όπως την ξέρουμε – αλλά μία εμβρυακή μορφή της.

Δεν είναι δυνατόν για τον σύγχρονο άνθρωπο να κατανοήσει ένα τέτοιο επίπεδο συνείδησης, γιατί το έχει αφήσει πολύ πίσω. Όμως ο δυαδισμός της ουσιαστικής φύσης του ανθρώπου ήταν παρών και βαθμιαία εμφανίστηκαν οι γραμμές του σχίσματος.

Αργά και σταθερά οι πρωτοπόρες ψυχές μετατόπισαν τη συνείδησή τους προς το ηλιακό πλέγμα. Άρχισε τότε ν’ αναπτύσσεται μία αναγνώριση του παράγοντα της επιθυμίας για εκείνο που ήταν υλικό και μία ικανότητα για συναισθηματική αντίδραση.

Στην εποχή της Λεμουρίας η επιθυμία και το ένστικτο ήταν ταυτόσημα. Αλλά στην εποχή της Ατλαντίδας οι γραμμές του διαχωρισμού ανάμεσα σε εκείνο που αποτελούσε την καθαρά φυσική ζωή και σ’ εκείνο – αν και υλικό – θα μπορούσε να είναι ο στόχος προσπάθειας για ν’ αποκτηθεί, άρχισαν να ελέγχουν την ζωώδη ακόμη φύση.

Οι γραμμές του σχίσματος ανάμεσα στο ενστικτώδες ζώο και τον κτητικό άνθρωπο άρχισαν να γίνονται πιο ξεκάθαρες.

Συνεχίζεται …

Πηγή Η ΕΞΩΤΕΡΙΚΕΥΣΗ ΤΗΣ ΙΕΡΑΡΧΙΑΣ – Alice Bailey

Επιμέλεια

 

Δήμητρα Αλαγκιόζογλου

 

Σχετικά με τον Αρθρογράφο

ΔΗΜΗΤΡΑ ΑΛΑΓΚΙΟΖΟΓΛΟΥ

Ονομάζομαι Δήμητρα Αλαγκιόζογλου και είμαι Πτυχιούχος Πολιτικός Μηχανικός.

Ο κύκλος αυτός της εργασίας τελείωσε και τώρα είμαι εθελόντρια σε μία Μ.Κ.Ο που υποστηρίζει και συμπαρίσταται σε οικογένειες και παιδιά κυρίως Ρομά αλλά και άλλων εθνικοτήτων.

Ασχολούμαι κυρίως με παιδιά βοηθώντας τα στα μαθήματα τους.

Τα ενδιαφέροντα μου άπτονται θέματα όπως Φιλοσοφία, Εσωτερική Αστρολογία, Εσωτερική Θεραπευτική, αλλά και θέματα σύγχρονων Επιστημών, όπως η Αστροφυσική, θεωρία των κβάντα και άλλοι συναφείς κλάδοι.

Προσθήκη σχολίου

Γράψτε ένα σχόλιο


CAPTCHA Image
Reload Image

This site uses Akismet to reduce spam. Learn how your comment data is processed.