ΑΠΟΨΕΙΣ ΛΟΓΙΑ ΓΙΑ ΦΙΛΟΥΣ

ΟΧΙ ΕΠΙΚΗΔΕΙΟΣ ΑΛΛΑ ΠΡΟΛΟΓΟΣ

Η απώλεια ενός πιστού αγαπημένου τετράποδου φίλου, είναι ένα πολύ ισχυρό ερέθισμα που αλλάζει τη ζωή σου και κυρίως τον τρόπο με τον οποίο βλέπεις τα πράγματα, τα γεγονότα και τους άλλους.

– Ποιο είναι το πιο δύσκολο πράγμα, όταν υιοθετείς ένα ζωάκι;

– Ο αποχωρισμός

Το ερέθισμα δημιουργεί πόνο. Και εκεί έχεις δυο επιλογές: Ή να σε ρουφήξει και να σε διαλύσει, κάνοντάς σε “συναισθηματικά ανάπηρο” ή… να βγεις από την ζώνη άνεσής σου (ναι όπως είχες μάθει την καθημερινότητά σου με το αγαπημένο σου ζωάκι), να πάρεις το ερέθισμα-γεγονός και να το δεις ως αφορμή “επέκτασης”.

Το πιο βασικό λάθος είναι να περιμένεις τους άλλους να επικροτήσουν ή να διαφωνήσουν ή να σου δώσουν οδηγίες για τον τρόπο χειρισμού της απώλειας. Δεν υπάρχει “σωστό” και “λάθος”. Επίσης δεν υπάρχει “χειρισμός”. Υπάρχει όμως το βίωμα.

Τέτοια ανάμνηση προκαλεί πόνο. Το πως περνάγατε, τις χαρές, τις βόλτες, την περιπέτεια, την αγωνία, οι αγκαλιές, το “πάντα εκεί για σένα” και τέλος το στερνό αντίο.

Το να αφιερωθείς σε κάτι μεγαλύτερο από σένα είναι σχεδόν πάντα η απάντηση στον πόνο οποιασδήποτε απώλειας αγαπημένου πλάσματος.

Σέβομαι και εκτιμώ απεριόριστα τους ανθρώπους που αναπτύχθηκαν μέσα από αυτό. Δεν έχει και τόσο σημασία αν είναι ανθρώπινη απώλεια ή απώλεια σκύλου, γάτας κλπ. Η οξυτοκίνη εκκρίνεται από το “δέσιμο”. Και όπου υπάρχει “δέσιμο” η βιοχημεία του πόνου της απώλειας είναι η ίδια.

Μου έρχεται στο μυαλό ο κ. Γιαννόπουλος, ο Πρόεδρος του “Χαμόγελου του Παιδιού”. Ένας απίστευτος άνθρωπος που πήρε τον πόνο της απώλειας του παιδιού του και τον έκανε να βγει από τη ζώνη άνεσής του και να αφιερώσει τον εαυτό του σε κάτι μεγαλύτερο από τον ίδιο και τον πόνο του.

Φεύγει ο πόνος; Όχι.

Φεύγει η ανάμνηση; Όχι. Ακόμη και άνοια να πάθεις και χαθεί η “ανάμνηση” θα μένει το “ηλεκτρομαγνητικό” της “αποτύπωμα” στην καρδιά σου. Γι αυτό και θα νιώθεις πάντα τον καρδιοπαλμό της ανάμνησης, χωρίς όμως να είσαι σε θέση να ανακαλέσεις όλη την εικόνα.

Το κλειδί δεν είναι στη διαγραφή αναμνήσεων. Είναι στο να τις κάνεις εργαλείο προσωπικής ανάπτυξης!

Ναι την Λάκτα θα την θυμάμαι ως δασκάλα. Το 2013 δεν ήμουν έτοιμος να υιοθετήσω σκυλάκι. Δεν είχα μεγαλώσει με ζωάκια. Όμως έμαθα. Δέθηκα. Και ωρίμασα. Έγινα λίγο περισσότερο Άνθρωπος.

Το “εγωιστικό” δάκρυ απώλειας, γίνεται δάκρυ ευγνωμοσύνης σε ένα πλάσμα που μέσα σε σχεδόν 8 χρόνια με δίδαξε τόσα πολλά. Κυρίως με έκανε να βιώσω, το γεγονός της διδαχής.

Το ζωάκι που έρχεται σε λίγες μέρες, δεν είναι υποκατάστατό της. Δεν είναι καν το ίδιο. Είναι η προαγωγή-είσοδος σε ένα νέο “σχολείο” από τα πολλά που έχει ζωή ξέρετε από εκείνα που πρώτα γράφεις το διαγώνισμα και μετά σου παραδίδουν το μάθημα.

Δε θα πω “αντίο”, διότι όλα είναι κύκλος. Και ό,τι φεύγει επιστρέφει. Για το νέο μάθημα, τη νέα δεξιότητα το νέο βήμα προς το να γίνεις Άνθρωπος και όχι απλά να έχεις τη δυνατότητα!

Διότι ερχόμαστε εδώ με την δυνατότητα να γίνουμε άνθρωποι και όχι με τη βεβαιότητα!

Δε θα πω “μην κλάψεις”, διότι δεν είναι όλα τα δάκρυα για κακό

Νοέμβριος 2013 – Ιούνιος 2021

 

ΝΙΚΟΛΑΟΣ ΔΑΡΑΔΗΜΟΣ

Βιολόγος BSc ΕΚΠΑ

MSc Διατροφής Ανθρώπου

 

Σχετικά με τον Αρθρογράφο

ΝΙΚΟΛΑΟΣ ΔΑΡΑΔΗΜΟΣ

Διεύθυνση: Φυγαλείας 60, 11147 Γαλάτσι
Τηλεφωνο: 6986267188

Σπουδές

2016 – 2017
Σπουδές στη Ρεφλεξολογία Άκρου Πόδα στο Natural Health Science

2005 – 2007
Μεταπτυχιακές Σπουδές στη Διαχείριση Ποιότητας και Διασφάλιση Υγιεινής Τροφίμων
στο Τμήμα Επιστήμης / Τεχνολογίας Τροφίμων και Διατροφής Ανθρώπου του Γεωπονικού Πανεπιστημίου Αθηνών

1996 – 2002
Πτυχίο Βιολόγου στο Τμήμα Βιολογίας της Σχολής Θετικών Επιστημών του Εθνικού και Καποδιστριακού Πανεπιστημίου Αθηνών

Σεμινάρια – Πρακτικές

4 – 5/3/2017
Σεμινάριο Ορθομοριακής Διατροφικής Ιατρικής της Ελληνικής Εταιρείας Ορθομοριακής Διατροφικής Ιατρικής

2017 – σήμερα
Θεραπευτής Κοσμοενεργειακής
Θεραπευτής Mvoce & 50 Seals 1st Level

https://www.facebook.com/nikolaos.daradimos

Προσθήκη σχολίου

Γράψτε ένα σχόλιο


CAPTCHA Image
Reload Image

This site uses Akismet to reduce spam. Learn how your comment data is processed.